t Is de lucht achter Oethoezen,
t Is het torentje van Spiek,
t Is de weg van Lains naor Klooster,
En deur Westpolder langs de diek
t Binnen de meulens en de moaren,
t Binnen de kerken en de börgen,
t is t laand woar ik as kind,
Nog niks begreep van pien of zörgen
Dat is mien laand, mien Hogelaand.
t Is n doevetil, n dörpsstraot,
t Is n olde bakkerij,
t Binnen de grote boerenploatsen,
Van Waarvum, Oskerd, zo naor Mij.
|
|
t Is de waait, t is de hoaver,
t Is t koolzoad in de blui,
t Is de horizon bie Roanum,
Vlak noa n dunderbui
Dat is mien laand, mien Hogelaand ...
t Is n mooie oavend in maai,
n Kou houst doeknekt in t gruinlaand,
Ik heb veur d eerste moal verkeren,
En vuil de vonken van dien haand.
De wilde plannen dij ik haar,
Komt sikkom niks meer van terecht,
Totdat de nacht van t Hogelaand,
n donker klaid over ons legt,
Dat is mien laand, mien Hogelaand.
|